"Rola wychowania fizycznego w procesie resocjalizacji młodzieży."

 

 

Opracował

Sebastian Świłpa

 

 

 

Piśmiennictwo:

1.S. Jedlewski, "z zagadnień resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie", "Kwartalnik Pedagogiczny", 1980, nr2.

2.M. Krawczyk, "Zasady wychowania moralnego", Warszawa, 1960, PZWS.

3.W. Brzeziński, "Rola wychowania fizycznego, sportu i turystyki w procesie resocjalizacji młodzieży", (praca doktorska).

4.L. Bandura, "Trudności wychowawcze", Kwartalnik Pedagogiczny, 1958, nr4.

 

---

Zagadnienie wychowania młodego pokolenia leży w centrum uwagi naszego państwa. Wiele instytucji i organizacji zajmuje się sprawami dzieci i młodzieży. Szczególnie dużo uwagi należałoby poświęcić dzieciom, które w domu rodzinnym nie znalazły akceptacji, warunków do normalnego życia i rozwoju własnej osobowości.

         Wiele dzieci pozbawionych domu rodzinnego, zaniedbanych wychowawczo, skrzywdzonych moralnie i społecznie trafia do licznych na terenie całego kraju placówek opiekuńczo-wychowawczych, mających 1m zastąpić dom rodzinny. W tych placówkach dzieci biorą udział w opracowanym i dostosowanym do ich możliwości procesie resocjalizacji aby po jego zakończeniu móc wrócić do normalnego życia w społeczeństwie.

Jednym z czynników resocjalizacji dzieci i młodzieży jest udział w zawodach sportowych i rekreacyjnych. Wszystkie dzieci, zarówno te w placówkach wychowawczych jak i przebywające w domach bardzo chętnie w nich uczestniczą.

Dlaczego sport i wychowanie fizyczne jest tak ważne w życiu dziecka.

Otóż:

sport zwiększa poczucie własnej wartości,  

wzmacnia wiarę we własne siły,

sport i WF kształtuje charakter dziecka, uczy wytrzymałości i odporności na stresy,

sport poprawia ogólną sprawność dziecka,

zawody sportowe pozwalają na zawiązanie nowych znajomości, koleżeństwa,

zawody sportowe uczą dzieci organizacji imprez oraz polepszają samopoczucie,

wpływają korzystnie na proces wychowania.

 

Ważną sprawą jest przynależność do drużyny sportowej. Młody człowiek mający często słabe więzi z domem rodzinnym, pozbawiony jego ciepła, bardzo chce przynależeć do jakiejś społeczności lub grupy. Ideałem jest więc aby była to grupa sportowa, którą prowadzi trener. Rola trenera w procesie resocjalizacji również jest znacząca: to on czuwa nad atmosferą w drużynie. Wskazuje autorytety do naśladowania, pomaga wpajać dobre nawyki, podkreśla korzyści płynące z uprawiania sportu.

Udział w zawodach ma dla dzieci wymagających wsparcia pedagogicznego również duże znaczenie w innym aspekcie. Dziecko otrzymując z rąk dyrektora szkoły lub innej zaproszonej osoby dyplom czy nagrodę doznaje uczucia zewnętrznej akceptacji, własnej wartości, uczucia przydatności i przynależności do określonej grupy społecznej. Prowadzi to często do radykalnych zamian w zachowaniu niektórych dzieci. To one właśnie w dniu swojego zwycięstwa czy uczestnictwa mają swój dzień, swoją godzinę kiedy zostaną zauważone przez wielu ludzi, a przede wszystkim przez nauczycieli mających o tych dzieciach zazwyczaj niezbyt pochlebne opinie.

W procesie resocjalizacji, dostosowania dzieci sprawiających trudności wychowawcze do określonych wymagań i obowiązków danej szkoły wychowanie przez sport staje się niekiedy jedyną szansą i dającą zamierzone efekty drogą wychowawczą. Myślę, że wf i sport szkolny musi być postrzegany jako jedna z wielu pozytywnych i właściwych metod wychowania.

Działania wychowawcze przez sport szkolny należy kierować szczególnie w stosunku do tych dzieci, które sprawiają wiele trudności i kłopotów wychowawczych, które mają trudną sytuację materialną i rodzinną, w stosunku do dzieci zagrożonych różnymi czynnikami patologicznymi.

Dobra organizacja sportu szkolnego może przyczynić się do uzyskania w procesie wychowania dzieci i młodzieży trwałych i pożądanych efektów społecznych oraz moralnych.